Boekrecensie: Theo Kars – Memoires van een slecht mens – deel 1: 1940-1964

theo-kars-memoires-van-een-slecht-mens-deel-1-1940-1964

Boekrecensie door Erik Scheffers uit Utrecht.

Theo Kars is bij mij vooral bekend als de vertaler van de memoires van Giacomo Casanova en “Handorakel en Kunst van de Voorzichtigheid” van Balthasar Gracian. Casanova is een levensgenieter, avonturier en rokkenjager. Theo Kars is blijkens “Memoires van een slecht mens” behept met dezelfde eigenschappen. Dat hij een slecht mens is, is voor hem een soort geuzentitel. Hij vindt godsdienst flauwekul, heeft lak aan gangbare morele opvattingen en leeft vooral voor zijn eigen genoegen. Zelfs diefstal vindt hij niet erg, tenminste zolang als hij niet betrapt wordt.

Memoires van een slecht mens – deel 1” gaat over de eerste 24 jaren uit het leven van Theo Kars. Doel van dit boek is niet zozeer om een overzicht te geven van de gebeurtenissen uit zijn (avontuurlijke) leven, maar vooral om te laten zien hoe hij diegene is geworden die hij op zijn 70-ste levensjaar is. Er gebeurt vrij veel in die 24 jaren. Talloze vrouwen passeren de revue (meestal kortstondig), hij vertelt over zijn literaire voorkeuren, met name Casanova en Henry de Montherland, hij vertelt over uitgebreide boekendiefstal (volgens zijn erecode alleen uit grote winkels) en over een frauduleuze zaak waarbij hij de posterijen flink benadeeld. Dit alles leest een beetje als een schelmenroman, in de trant van de memoires van Casanova of “Ik Jan Cremer”. Het boek is vlot geschreven en een van de betere memoires die ik ooit onder handen kreeg. Ik kijk al uit naar deel 2! ( )

Wie is Theo Kars?
Theo Kars (geboren in Rotterdam op 22 maart 1940) is een eigenzinnige schrijver en vertaler. Het is een man met een bijzonder karakter die zich bij voorkeur niet graag conformeert aan de door anderen opgestelde wetten en regelgeving en de vele verwachtingen die vanuit de maatschappij worden opgelegd. Zijn levensmotto is:
“Je leeft voor je plezier”.

Quote: ‘Ik heb altijd een voorliefde gehad voor personen over wie iedereen schande sprak, voor spelers en overspeligen, voor schrijvers als Casanova en Multatuli, en tegelijkertijd een antipathie gevoeld voor hele en halve heiligen als moeder Teresa, majoor Bosshardt en de Dalai Lama, het soort figuren dat door iedereen wordt geroemd om hun belangeloosheid en idealisme. Wel, dat bewijst dat ik niet deug.’

Kars’ memoires lezen door deze instelling en zijn bewogen leven als een psychologische schelmenroman. Zijn relaas pakt je onmiddellijk, waar je er ook in begint. Overtuig uzelf en neem de proef op de som.

Bestel Memoires van een slecht mens deel 1 nieuw (€ 10,00) of tweedehands.

 

Andere boeken van Theo Kars.

  • De vervalsers (1967)
  • De verleider (1969)
  • Alice (1970) daarna weer verschenen als De koorts van het verstand
  • De geisha (1972)
  • De eerste trein na half zes (1976)
  • De huichelaars (1978)
  • Beschermengelen (1978)
  • Avonturen op Ibiza (1980)
  • Een speling van de natuur (1982)
  • Losbandig leven (1988)
  • Speelkoorts (1990)

De eerste trein na half zes:
In zijn novelle “De eerste trein na half zes” vertelt Kars hoe hij in 1962 vanuit dienstplicht naar huis kon worden gestuurd door het simuleren van een aanval van heftige heimwee. Zijn confrontaties met zijn mederecruten, sergeanten, officieren, psychiaters en psychologen leiden tot zowel amusante als spannende botsingen die in een verrassend tragi-komisch einde resulteren.

Tegenstroom:
In 1964 richtte hij met Boudewijn van Houten het literaire tijdschrift Tegenstroom op, waarin hij zich tegen het literair klimaat in Nederland keerde en hij op Willem Frederik Hermans en Gerard Reve na alle gevestigde schrijvers in Nederland aanviel. De verschijning van Tegenstroom bracht grote beroering en ergernis teweeg. Van dit tijdschrift werden 70 gebonden exemplaren gedrukt die niet in de handel zijn verschenen, maar nog af en toe tweedehands te koop zijn.

Fraude bij de PTT en de Rijkspostspaarbank:
Het tijdschrift Tegenstroom werd zelfs voorpaginanieuws toen in mei 1965 bleek dat het was gefinancierd met wederrechtelijk verkregen geld en de redacteuren waren gearresteerd wegens oplichting van de posterijen (PTT) en de Rijkspostspaarbank. Als een van de hoofddaders werd Theo Kars veroordeeld tot twee jaar en drie maanden gevangenisstraf. In de gevangenis schreef Theo Kars een roman over de oplichtingaffaire. Het tijdens zijn detentie naar buiten gesmokkelde manuscript verscheen onder de titel De vervalsers in 1967 bij de Bezige Bij. Met deze roman, waarvan in de volgende vijfentwintig jaar een viertal heruitgaven verschenen, vestigde Kars zijn naam als schrijver.

De Vervalsers“, “De Huichelaars” en “Onze Hoogmoed“:
In “De Vervalsers” vertelt Kars hoe Van Houten en hij in staat waren om veel geld te verkrijgen via het vervalsen van postwissels, stempels en spaarbankboekjes. “De Huichelaars” gaat over het voorarrest wat daarop volgde. Deze boeken kunnen niet los gezien worden van het boek “Onze Hoogmoed”, van Boudewijn van Houten. Al deze titels zijn autobiografische en gebaseerd op hun persoonlijke ervaringen in die periode.

 

Wordt vervolgd.

 

 

Dit bericht is geplaatst in Uitgelicht met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *